Նորություններ

Սերժ Սարգսյանը հրապարակային լյուստրացիա կանի՞, թե՞ կիջնի Վանեցյանի «Բա որ ես խոսեմ»-ի մակարդակին

ԳԱԼԱ-ն զրուցել է  Պահպանողական  կուսակցության ղեկավար Միքայել Հայրապետյանի հետ։

— Պարոն Հայրապետյան, Սերժ Սարգսյանը Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանի հետ հանդիպման ժամանակ հայտարարեց՝ «Իրական ժողովրդավարությունն է աշխարհում շատ պետությունների համար լրջագույն մարտահրավեր դարձած պոպուլիզմի պատասխանը»: Օրեր առաջ նա նաև հայտարարեց, որ մոտենում է ժողովրդի հետ անկեղծ զրույցի ժամանակը:  Ինչո՞վ եք պայմանավորում այս ակտիվությունը, և Ձեր կարծիքով՝ ի՞նչ ասելիք ունի Սարգսյանը Հայաստանի քաղաքացուն:

— Իհարկե, իրական ժողովրդավարությունն է պոպուլիզմի պատասխանը, ինչպես որ պոպուլիզմն է իրական ժողովրդավարության բացակայության պատասխանը: Բայց դա ի՞նչ կապ ունի պարոն Սարգսյանի հետ: Չէ՞ որ ժողովրդավարությամբ Հայաստանը չի փայլել իր իշխանավարման տարիներին, իսկ նույն այդ ժողովուրդը (համենայնդեպս, նրա ակտիվ զանգվածը) Երևանի փողոցներն ամոթալի տոնախմբության վայրերի վերածեց ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանի գալու, այլ հենց ի՛ր հեռանալու առթիվ: Մյուս կողմից՝ միանգամայն իրավացի է պարոն Սարգսյանը, որ դա համաշխարհային մարտահրավեր է: Չեմ կարծում, որ ժողովրդավարության համաշխարհային երերման համադարմանի գյուտը հենց Հայաստանում կլինի, և այդ գյուտի հեղինակն ու ազդարարողը՝ պարոն Սարգսյանը: Պարոն Սարգսյանի՝ առաջիկայում ասելիքն ավելի հետաքրքիր չի կարող լինել, քան դրա մասին այդ հայտարարումը: Նա մեր պետականության արշալույսից եղել է առանցքային պաշտոնների, ուստի, ցանկության և խիզախության դեպքում կարևոր ասելիք կարող է ունենալ, բայց միայն՝ եթե հրապարակային լյուստրացիա անի, այլապես կիջնի գեներալ Վանեցյանի «Բա որ ես խոսեմ»-ի մակարդակին: Լյուստրացիայից զատ, ինչ էլ ասի, ո՛չ երկրի համար օգտակար, ո՛չ էլ քաղաքացիներիս համար էական լինել չի կարող:

— Նկատելի է, որ նախկին իշխանությունները որոշակի ճիգեր են գործադրում՝ ակտիվանալու առումով, փորձում են վերադասավորվել, ինֆորմացիոն դաշտում՝ վերազինվել և  «պատերազմել»: Ի՞նչ եք կարծում, սա հղի՞ է վտանգներով, թե՞ ճիշտ հակառակը, կարող է նպաստել, որ գործող իշխանությունները լինեն ավելի սթափ, ավելի զգոն և ավելի հաշվետու:

— Իհարկե, ողջունել է պետք, որ նախկիններն աշխուժանում են. դա հույս է ներշնչում, որ քաղաքական կյանք կարող է ձևավորվել քաղաքական համատարած անապատում: Նախկին իշխանության թևերի ակտիվանալու ճիգերը ո՛չ վտանգներով են հղի, ո՛չ էլ գործող իշխանություններին կզգոնացնեն, ես կասեի՝ կլրջացնեն: Ցավոք: Այդ ակտիվացմամբ թե՛ հին, թե՛ նոր իշխանությունները լուծում են մեկ հիմնական խնդիր՝ արգելակել «սև-սպիտակ» հակապետական տրամաբանությունից դուրս գալը, արգելակել քաղաքական հոսանքների ձևավորումը, արգելակել պետական ազգի կայացումը, զբաղեցնել վերահսկվող թե՛ իշխանական, թե՛ պսևդո-ընդդիմադիր տարածքները: Վտանգն այստե՛ղ է:

-Ընդդիմադիր դաշտում ինչպիսի՞ն է իրավիճակը: Իրական, ուժեղ  հակակշիռ գործող իշխանություններին ձևավորվո՞ւմ է, թե՞ ոչ, և որքանո՞վ է դա կարևոր մեր երկրի համար: 

— Ինստիտուցիոնալ ընդդիմությունն այսօր «Բարգավաճ» և «Լուսավոր» Հայաստաններն են, որոնց մասին բանահյուսությունը ներկայացնել չէի կամենա: Մնացյալը, ակնկալվող, Ձեր ասած, իրական ընդդիմադիր բեկորները շարունակում են մնալ մի կողմից՝ կաթվածահար, մյուս կողմից՝ սպասողական վիճակում: Խորհրդարանի այսպիսի կազմը, կառավարության այսպիսի որակը, իրականացվող մանիպուլյացիոն քաղաքականությունը, ինչպես նաև պարոն Սերժ Սարգսյանի ասած մարտահրավերները դեռևս խոչընդոտներ են պետականությանը նպաստ բերելուն կոչված թե՛ իշխանության, թե՛ ընդդիմության ձևավորման առջև: Միանգամայն համամիտ եմ Ձեր հարցադրման տրամաբանությանը – հակակշռի գոյությունն այսօր օդ ու ջրի պես անհրաժեշտ են մեր երկրին, այլապես տանուլ ենք տալու շատ լրջորեն, և տակը մնալու են այսօրվա միայն էժանագին աղմուկը և հուսախաբվածի հերթական հոգեբանական նստվածքը:

-Խոսենք Մարտի 1-ի գործով դատաքննության մասին: Վերջին նիստի ժամանակ ՀՀ ՊՆ նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանը հայտարարեց, թե մարտի 1-ի իրադարձությունները վերաբերում են 3 նախագահներին. առաջինն ընտրվել է, երկրորդը հրաժարվել է դա ընդունել, երրորդը պետք է կարգ հաստատեր և ինչ-որ կերպ դա փոխանցեր ընտրված նախագահին: «Ռոբերտ Քոչարյանը գտնվում է անհավասար պայմաններում»,- ասաց Օհանյանը: Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք այս հայտարարությունը:

— Գեներալ Օհանյանն ինքն է պարտավոր այնպես խոսել, որպեսզի մեկնաբանության կարիք չլինի: Հուսամ՝ դատարանը նրանից և մյուսներից կհասնի այդպիսի խոսքի: Նրա մեկնաբանը դատարանը պետք է լինի: Եթե լինի:

— Մեկ անգամ չէ, որ Մարտի 1-ի գործով  դատաքննության ժամանակ ուղղակի կամ անուղղակի կերպով շոշափվում է Սերժ Սարգսյանի անունը, նրա դերակատարությունը Մարտի 1-ի ժամանակ և դրանից հետո՝ գործերը բացահայտելու առումով: Սա ինչո՞վ եք պայմանավորում:

— Դա առաջին հերթին պայմանավորված է միմյանց ստորջրյա ուղերձներ հղելով ու գործողություններ պարտադրելով: Պարտադրանքի թիրախում ամենից հաճախ հայտնվելու է Սերժ Սարգսյանը, քանի որ, ի տարբերություն իր նախորդի և ի հեճուկս համաշխարհային որոշ կենտրոնների, հաջողել է կրկնել հիմնադիր-նախագահի սխրանքը՝ իշխանության անարյուն փոխանցում ապահովելով: Կան նաև այլ նրբություններ. օրինակ, ասենք, մահացած որոշ ոչ երկրորդական դերակատարների (Գրիշա Սարկիսով, Գորիկ Հակոբյան, Հայկ Հարությունյան…) հանգամանքը, որոնց վրա շատ բաներ դուրս գրելու ցանկությունն անկասելի է լինելու, և էլի բաներ…

Արմենուհի Վարդանյան

 

Ավելին
Back to top button
Close