Մեր ցավը ձեր ցավը չէ, պարոնա՛յք

c7fdac43f3f671d323dff016136667f7

«Ինչպե՞ս է ստացվում, որ գնում ենք համայնքներ, գյուղեր և տեսնում ենք, որ նույն աշխատուժն ունեցող տարբեր ընտանիքներ տարբեր սոցիալական վիճակ ունեն: Նայում ես, օրինակ, այս տանն էլ կա մի տղամարդ, երկու հասուն երեխա, մյուս տանն էլ, այդ համայնքում կարծես հողը գրեթե նույնն է, ոռոգման վիճակը նույնն է, նույն կարկուտն է գալիս, չգիտեմ, նույն չորային եղանակներն են լինում, բայց մեկն ապրում է շատ լավ տան մեջ, իսկ մյուսի վիճակն ուղղակի խղճահարություն է հարուցում: Պետք է մարդկանց կշտամբել նրա համար, որ չեն ուզում աշխատել: Արդեն բավական է, հասկանո՞ւմ եք, պետությունն ի վիճակի չէ բոլորի սոցիալական խնդիրները լուծել: Մարդ եթե ուզում է լավ ապրել, պետք է աշխատի: Եթե առավոտից երեկո նա պատրաստ չէ աշխատելու, ուրեմն միշտ վատ է ապրելու, միշտ նախանձելու է ուրիշին, միշտ բամբասանքներն առաջին տեղն է դնելու, և իրեն թվալու է, որ ամբողջ Հայաստանում բոլորը գող են ու միայն ինքը գող չէ, դրա համար վատ է ապրում»:

Այս մտքի հեղինակը Սերժ Սարգսյանն է: Նա, ով համարվում է Հայաստանի ղեկավար, ով պետք է հանդիսանար հայ ժողովրդի առաջնորդ, առաջնորդ մի ազգի, որն աշխարհում ճանաչված է որպես ամենաաշխատասեր ու ստեղծարար, տաղանդավոր, բառի իսկական իմաստով, քարից «հաց քամող»: Տպավորություն է ստեղծվում, որ հայ ժողովրդի մասին կարծիք հայտնողը ոչ թե ազգի ղեկավարն է, այլ մեկը, ով չի ճանաչում իր ժողովրդին, չգիտի հայ ազգի աշխատասիրության, արարելու և իր հողին կառչած լինելու մասին:

Վատ ենք ապրելու, որովհետև «չենք աշխատո՞ւմ»

Ժամանակին ՀՀ նախկին նախագահ Լ. Տեր-Պետրոսյանն ասաց. «Սերգո ջան, լավ չես ապրելու, քանի դեռ Ղարաբաղի հարցը լուծված չէ»: Սակայն տարիներն ապացուցեցին՝ Սերգոն՝ հեռուստահաղորդավար Սերգո Երիցյանը, լավ է ապրում, իսկ Ղարաբաղի հարցը լուծված չէ: Հիմա երկրի մյուս ղեկավարն է ասում՝ վատ եք ապրում, որովհետև քիչ եք աշխատում:

Բաժանորդագրվել
Դիտվել է՝