«Եթե փող չբաժանվեր, այդ մարդիկ չէին գնալու ընտրատեղամաս»

kasharq

ԳԱԼԱ-ի հարցազրույցը վերլուծաբան Արծրուն Պեպանյանի հետ:

-Պարոն Պեպանյան, ապրիլի 2-ին տեղի ունեցած խորհրդարանական ընտրություններին անցողիկ շեմը հաղթահարեց 4 քաղաքական ուժ. ՀՀԿ-ն, «Ծառուկյան» դաշինքը, «Ելք»-ն ու ՀՅԴ-ն: Սպասո՞ւմ էիք, որ ուժերի նման վերադասավորում տեղի կունենա:

-Սկզբից ևեթ ասեմ, որ ես արդեն 22 տարի պնդում եմ, որ Հայաստանում ընտրություններ անցկացնել հնարավոր չէ, քանի որ դրա հիմքերը չկան: Չկա անհրաժեշտ մտածողության ընտրազանգված, չկա դատարան, չկա ոստիկանություն, չկա օրենք: Իսկ այն, ինչ եղավ, թերևս սպասելի էր:

-Ինչպիսի՞ն է Ձեր գնահատականը բուն ընտրական պրոցեսի վերաբերյալ: Այս ընթացքում շատ խոսվեց այն մասին, որ ընտրատեղամասերում էական խախտումներ չեն կատարվել, փոխարենը տեղի է ունեցել ձայների վաճառք, և էական դեր է խաղացել 10 հազար դրամը:

– Իշխանությունները բոլոր հնարավոր ձևերով չեն զիջել ու չեն զիջելու իշխանությունը, հատկապես, որ չզիջելու հնարավորություն ունեն: Հիմա իրենք նախընտրեցին այդ ձևը: Եթե չստացվեր, հին ձևերին կանցնեին:

-Բազմաթիվ քաղաքացիներ, ովքեր տարիներ շարունակ դժգոհել են այս իշխանություններից և կարծիք են հայտնել, որ ՀՀԿ-ն պետք է հեռանա, զարմանալիորեն իրենց ձայնը տվեցին այդ կուսակցության կողմից առաջադրված պատգամավորի թեկնածուներին: Եվ շատ լսեցինք քննադատական կարծիքներ, որ հենց այդ բողոքող մարդիկ վաճառել են իրենց ձայնը 10 հազար դրամով: Այս հարցում ո՞ւմն է մեղավորությունը, ի՞նչ գնահատական տալ այս ամենին:

Արծրուն Պեպանյան

Արծրուն Պեպանյան

– Նախ մեր ժողովուրդն ԱԺ ընտրություններին լուրջ չի վերաբերվում. ինքը սովոր է նախագահականին, երբ դեմ-դիմաց երկու հոգի են: Երկրորդ՝ իսկ ո՞ւմ ձայն տային, եթե հրապարակում չկա իրավիճակը վերափոխելու ունակ քաղաքական ուժ: Եթե փող չբաժանվեր, այդ մարդիկ չէին գնալու ընտրատեղամաս, քանի որ որևէ մեկի հետ հույս չեն կապում: Այդ 10.000-ն ընդամենը կիրակի օրով տնից դուրս գալու վարձն էր:
Մեղավորը մենք բոլորս ենք, որ քաղաքական մանկամտություն դրսևորելով՝ գնացել դրսերից բերել ենք ուրիշների օրենքներն ու կրակն ենք ընկել, քանի որ այդ օրենքների «պահեստամասերը» չենք բերել: Այսինքն, չենք կատարել պարտադիր նախապայմանը՝ ընտրությունների մասին օրենք ընդունելուց առաջ ժողովրդի մտածողությունը համապատասխանեցնել այդ օրենքի պահանջներին:

-ՀՀԿ-ից անցնող ընտրությունները թռիչք առաջ են համարում, պնդում են, որ ժողովուրդն ընդունել է ընտրության արդյունքները, այդ պատճառով էլ փողոց դուրս չի եկել: Այս ամենում ընդդիմադիր ուժերի մեղավորությունը տեսնո՞ւմ եք, թե՞ հասարակության մոտ է բան փոխվել, ու չեն հավատում, որ երկրում երբևէ ընտրության միջոցով իշխանափոխություն կլինի:

– ՀՀԿ-ն զրկված է իրականությունն ասելու իրավունքից: Ու դա հասկանալի է: ՀՀԿ-ն մտածում է, բայց չի կարող ասել այն, ինչ ես եմ ասում ընտրությունների վերաբերյալ:
Ընդդիմադիր ուժերն ամբողջ 25 տարի մակերեսային վերլուծությունների տիրույթում են եղել, ունակ չեն եղել պարզել իրականության այսպիսին լինելու պատճառները: Հետևաբար նրանց քայլերը միմիայն կվնասեին ժողովրդին: Ինչը և եղավ. մարդիկ լիակատար անհուսության տրվեցին: Ժողովուրդն իսկապես հասկացել է, որ երկրում ընտրության միջոցով իշխանափոխություն հնարավոր չէ: Դա լուրջ, բայց ուշացած իմաստնացում է: Ժողովուրդը պարտավոր էր դա հասկանալ 1995-ին:

-Այս օրերին տարբեր կարծիքներ ենք լսում, որ խորհրդարանում հայտնված և 9 մանդատ ստացած «Ելք» դաշինքը խորհրդարանում իրավիճակ փոխել չի կարող, ուստի առաջարկվեց անգամ, որ դաշինքը հրաժարվի մանդատներից, քանի որ անիմաստ է մի քանի մանդատով պայքարել մեծամասնություն ստացած ՀՀԿ-ի դեմ: Ձեր կարծիքն ինչպիսի՞ն է:

– Մանդատից հրաժարվելու իմաստը չեմ տեսնում: Այդ 9 հոգին էլի փոքր-մոքր հարցերում կարող են օգտակար լինել մարդկանց: Բայց «Ելք»-ի խորատեսությունը հաշվի առնելով՝ կարող եմ ասել, որ կարժանանան նախորդ ընդդիմությունների ճակատագրին ու ժամանակի ընթացքում կհայտնվեն լուսանցքում: Բայց ես անհույս չեմ: Ես տեսնում եմ ազգային վերելքի տարբերակ: Բայց այդ մասին՝ հետընտրական այս անիմաստ ողբը մարելուց հետո:

Հարցազրույցը՝ Հերմինե Մկրտչյանի

Դիտվել է՝